Samotność?

Kolejny dzień myśli płoną w mojej głowie. Po raz kolejny odgrywam w umyśle tamtą scenę tylko tworze inne zakończenie. Tak jest ciągle. Dlaczego mam w serce wobec ludzi, który traktują mnie jak teraz jak niepotrzebną zepsutą lalkę ? Może dlatego iż kiedyś z nimi spędzałem piękne choć za krótkie chwilę? Co się zmieniło?
Ja?
Może. Człowiek się zmienia, lecz nie z dnia na dzień.

Krzyczę do pustych ścian. "Nic się nie zmieniłem. Stoję dokładnie tu gdzie stałem". Lecz stoję sam.
Zaciągam się po raz kolejny samotnością. Wydycham z kaszlem i bólem płuc głupie wspomnienia z przeszłości. Pozbyć się ich na zawsze.

Są na to środki.

Lecz nie odważę się. Moje sumienie nie pozwoli mi na to by wybrać życie w nieświadomości.

Żyje nie dając niczego po sobie poznawać. Z namalowanym uśmiechem idę przez życie.Tylko w nocy nie śpię.

Ten demon wraca.

Sam staję z nim do walki.